وارث خمینی

فارغ از مباحث مختلفی که در مورد نحوه ی درگذشت حجت الاسلام سید احمد خمینی مطرح است، باید اذعان کرد که وجود او تا حدی زیاد، جلوی استفاده های سود جویانه گروه های مختلف از صحبت های امام خمینی را می گرفت. به ویژه به دلیل نقش خاص امام خمینی در ایجاد و اداره ی جمهوری اسلامی ایران، نیاز به یک مرجع تشخیص و توضیح همیشه احساس می شود. با نگاهی به منش و گفته های حجت الاسلام سید احمد خمینی می توان به دو نکته پی برد: اول شباهت بسیار در گفته ها و رفتار او با گفته ها و عملکرد امام خمینی و دوم مغایرت و گاهی تضاد آن ها با بسیاری از رویه های فعلی در اداره ی کشور.
"هر کسی در هر مکانی و جایگاهی اگر نظرات شخصی خود را ابراز کرد، نه تنها مانعی ندارد، بلکه بسیار مفید هم هست و موجب تقویت نظام خواهد شد. این چه رسمی است تا یکی در یک جا مطلبی بگوید که مخالف سیاست نظام باشد می گویند باعث ضعف نظام است. نظام ما مگر این مقدار سست است که اگر نماینده ای یا وزیری و یا فرد دیگر و یا جمعی حرفی را بر خلاف نظام بنویسد و یا بزنند موجب ضعف نظام شود؟ هرگز اینطور نیست و کسانی که اینگونه فکر می کنند، حتما در فکر خود باید تجدید نظر نمایند. نظام ما نظامی الهی متکی بر ولایت که انقلابیون واقعی حافظ آنند و انشاء الله از این بحران هم به کمک انقلابیون پیروز بیرون خواهد آمد..."
از درگذشت حجت الاسلام سید احمد خمینی سال های بسیاری گذشت ولی با وجود جناح بندی ها و جهت گیری های مختلف در کشور، نزدیکان امام خمینی به خصوص خانواده و به ویژه فرزند حجت الاسلام سید احمد خمینی، حجت الاسلام سید حسن خمینی همیشه سعی در دوری از منازعت سیاسی داشته اند. اما کم کم و در سال های اخیر به نظر می رسد که روند اوضاع سیاسی کشور آن ها را وادار به اظهار نظر کرده است.
"متحجران پشت سر امام سنگر گرفته اند."
"يكي از بزرگان حال حاضر كشور نزد امام آمدند و گفتند فلان گروه شما را قبول ندارند. حضرت امام گفتند مگر من اصول دين هستم كه حتما بايد من را قبول داشته باشند؟"
بعد از صحبت های اخیر فرمانده ی سپاه پاسداران، سردار جعفری، که با واکنش افراد مختلف از جمله حجت الاسلام سید حسن خمینی روبرو شد عده ای سعی کردند تا با تهمت و توهین نزدیک ترین افراد به امام خمینی را وادار به سکوت و گوشه نشینی کنند. بعد از این ماجرا، صحبت و توضیحات چند روز قبل سردار جعفری بیش از پیش مایه سیاه رویی پیروان حزب باد و کاسه های داغ تر از آش شده است. جالب اینجاست که در حالی که خانواده ی امام خمینی تقریبا هیچ تاثیری بر نحوه ی اداره ی کشور پس از فوت امام و بعد از در گذشت سید احمد خمینی نداشته اند، برخی با بستن چشم به روی مسببین گرفتاری های کشور و به ویژه مسببین فشارها و کمبود های اخیر به بازخواست از نزدیکان امام پرداخته اند.

پی نوشت: آیت الله توسلی هم به لقاءالله پیوست. عرصه برای جولان نابخردان باز تر...[+] [+]

یا حسین (ع)

باز این چه شورش است که در خلق عالم است
باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین
بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است
.
.
.
در بارگاه قدس که جای ملال نیست
سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است

جن و ملک بر آدمیان نوحه می کنند
گویا عزای اشرف اولاد آدم است

خورشید آسمان و زمین، نور مشرقین
پرورده ی کنار رسول خدا، حسین

ببینید:

۱- آمده از خیمه گه...
۲- یا اباعبدالله (ع)...

تعارف!

بفرمایید کیک:

و اما بعد

اصولا وبلاگ نوشتن احتیاج داره تا انسان یک چند دوری در عوالم مجازی بزنه و بعد از اندوختن تجربه و درس گرفتن از فراز و نشیب چرخ فلک نسبت به درج مطالب مورد توجه و خاطرات و تفکرات پند آموز اقدام بکنه. ولی حالا که به قسمت درج قضیه رسیدم می بینم که خیلی حوصله ای برای نظم دادن به این نکات آشفته نیست. پس فعلا این عریضه باشد به مناسبت ابراز وجود!

با دو سال تاخیر

دیشب تا سه صبح با سلمان خانه ی مهدی و امین و اکبر بودیم. برای افطار و شام مهمان بودیم ولی سرگرم حرف و مشغولیات مختلف ساعت از نیمه شب گذشت. گفتیم کمی دیگر هم صبر کنیم تا سخنرانی رئیس جمهور در دانشگاه کلمبیا را هم ببینیم. در واقعا کمی نگران بودیم که این بار چه صحبت جدیدی قرار است بگوید. با وجود تبلیغات و شلوغ کاری های زیادی که در مورد مخالفت با این سخنرانی شده بود تا نیم ساعت قبل از برنامه شاید ۱۰ نفر هم برای اعتراض جمع نشده بودند و تا آخر هم تنها عده ای حدود ۲۰۰-۳۰۰ نفر و اکثرا از گروه های صهیونیستی جلوی در ورودی دانشگاه جمع شدند.
ابتدای برنامه رئیس دانشگاه بعد از اینکه حدود ۲۰ دقیقه ای صحبت کرد در جمع بندی حرف هایش در کمال بی نزاکتی گفت که "در شما نشانه های یک دیکتاتور حقیر و بی رحم دیده می شود". بعد رئیس جمهور صحبت کرد و اول به صحبت های رئیس دانشگاه اشاره کرد و آن را خلاف احترام متقابل و رسم مهمان نوازی دانست. بعد سوال ها یکی یکی مطرح شد و رئیس جمهور به آن ها جواب داد. بجز چند قسمت کوتاهی که در مورد مسائل خاص سوال شد و باید از قبل برای این سوال ها جواب آماده می شد در کل برنامه ی مثبت و به ضرر جریان های صهیونیستی و جنگ طلب بود.
ای کاش این طرز حرف زدن که قطعا عالی و ممتاز نیست ولی حداقل مناسب و بی ضرر است دو سال پیش به کار گرفته می شد و از این همه هجوم تبلیغاتی، فشار افکار عمومی، تخریب وجه کشور و تحمیل هزینه های مختلف به مردم در طی این دو سال جلوگیری می شد. در حالی که البته هنوز انتظار چرخش ناگهانی و تغییر سریع سیاست ها به سمت منافع ملی نمی رود امیدوارم حداقل از میزان ضرر کم بشود.

ضمیمه:
سخنرانی رئیس جمهور در دانشگاه کلمبیا
تظاهرات و تجمع در دانشگاه کلمبیا
خدمت جناب آقای احمدی نژاد لطفا ملاحظه فرمايند
اخلاق و سیاست
پیشرفت احمدی نژاد و موضع اسراییل درباره قتل عام ارامنه
اعتراض رؤسای پنج دانشگاه تهران به رئیس دانشگاه کلمبیا
سفر جنجالی احمدی نژاد به جای سفر مفید
سه پاراگراف

پی نوشت: به چه قیمتی؟

تجدید نیرو

انتخاب آقای هاشمی به ریاست مجلس خبرگان رو باید یک تجدید نیروی مهم دونست. با موقعیت جدید، وجه ی سیاسی و توان اعمال نظرات آقای هاشمی و جریان های نزدیک به او، در صحنه ی سیاسی کشور کاملا غیر قابل انکار شده. بر خلاف نظر عده ای که اختلاف رای نفر اول و نفر بعدی کاندید برای ریاست خبرگان رو ناچیز نشون داده و از اون برداشت بر ضعف جریان پیروز در این انتخابات می کنند، این پیروزی در احتمالا محافظه کارترین شورای جمهوری اسلامی ایران اصلا ساده و بی ارزش نبوده و نیست. پوشیده نیست جریانی که در این انتخابات به پیروزی نرسید از مدت ها قبل از راه های مختلف برای پیروزی در این انتخابات تلاش می کرد. حالا باید دید اینطور که در این چند روز به صورت جسته و گریخته مطرح شده آیا واقعا قصدی برای استفاده از توانایی ها قانونی این مجلس وجود داره یا خیر.

امام رضا (ع) به یکی از یارانشان فرمودند که در روزهای آخر ماه شعبان بخوان: "اللهم اِن لَمْ تَکُنْ غَفَرْتَ لَنا فی ما مَضی مِنْ شَعْبانْ فاغْفِرْلَنا فی ما بَقیَ مِنه"

مردکا (Merdeka)

پريروز پنجاهمین سالگرد استقلال (Merdeka) مالزی بود. از مدت ها قبل برای این موضوع تبلیغ می کردند و برنامه های مختلفی رو تدارک دیده بودند.

یکی از این برنامه ها نمایش آتش بازی بود که به صورت مسابقه بین چند گروه از کشور های مختلف برگزار شد. من برنامه ی گروه ایتالیایی و ژاپنی رو دیدم که واقعا جالب بود. پوتراجایا با وجود اینکه خیابان های پهنی داره موقع برگزاری نمایش از تراکم جمعیت کاملا غیر قابل عبور بود.